خداوندا
آرامشی عطا فرما تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم…
وقتی در حال قطع مصرف نیکوتین هستیم تغییر دادن وسوسه مان کاری غیر ممکن است، اما می توانیم این وسوسه را بپذیریم. در واقع تا زمانی که وسوسه کشیدن سیگار را پذیرا نشویم هرگز قطع مصرف نخواهیم کرد. روشن کردن سیگار، کاری است که با نپذیرفتن وسوسه مصرف انجام خواهیم داد.
دقیقا به همین سادگی است که: اگر میل به مصرف سیگار پیدا کنید و نپذیرید وسوسه شده اید در آن صورت یقینا سیگار را روشن خواهید کرد. یا حتی ممکن است برای رهایی از این وسوسه بخواهید فقط یک پک به سیگار بزنید، اما حتی یک پک هم به معنی نپذیرفتن چیزهایی است که نمی توانید تغییر دهید.
پذیرش وسوسه به این معنی نیست که می خواهیم وسوسه داشته باشیم و یا آن را دوست داریم، بلکه به این معناست که ابتدا این را درک کنیم که وسوسه فقط میل شدید جسمی و روانی است و یک نیاز نیست. جسم ما نیاز به نیکوتین ندارد، ما با این وسوسه نمی جنگیم و در عوض فقط نگاه می کنیم، به آن فرصت می دهیم و دچار هراس یا احساس تاسف به حال خودمان نمی شویم، بلکه به خودمان می گوییم:”بله واقعا وسوسه مصرف نیکوتین شده ام”.
ما خودفریبی نمی کنیم و خودمان را گول نمی زنیم که: “نه، نمی خواهیم نیکوتین مصرف کنیم”.
این یک برنامه صداقت با خود است. برای قطع مصرف سعی نمی کنیم تا از عادت مصرف و خودمان متنفر شویم. خیر، ما نمی توانیم خودمان را مجبور کنیم که قطع مصرف کنیم، اما می توانیم با وسوسه مان کنار بیاییم، بنابراین دعا می کنیم برای:
شهامتی تا تغییر دهم آنچه را که می توانم…
چیزی که می توانیم تغییر دهیم عدم رضایت ما به زندگی کردن با وسوسه مصرف سیگار بعدی، حتی برای مدتی کوتاه می باشد.
با کمک خداوند و پشتیبانی گروه، می توانیم شیوه عادتی قدیمی مان در رابطه با رو به رو شدن با وسوسه مصرف را تغییر دهیم و به شیوه ای جدید با این وسوسه رو به رو شویم. تمایل ادامه زندگی به همراه وسوسه مصرف نیکوتین در ما بیدار می گردد دیگر برای رهایی از درد وسوسه، نیکوتین مصرف نمی کنیم.
روشن کردن سیگار مان به این معناست: چیزهایی که نمی توانیم تغییر دهیم را نپذیرفته ایم و با شهامت برای چیز هایی که می توانیم تغییر دهیم عمل نکرده ایم. البته زندگی کردن با وسوسه مصرف بسیار سخت است، اما شما تنها نیستید، با کمک خداوند شما قادر به انجام آن هستید. این مطلبی است که تمامی این دعا درباره آن است.
بناببراین از خداوند درخواست می کنیم تا به ما کمک کند تا وسوسه مان را بپذیریم. سپس از او درخواست می کنیم تا به ما شهامتی بدهد که مانند قبل با روشن کردن سیگار به وسوسه پاسخ مثبت ندهیم. بنابراین برای پذیرش وسوسه مان نیاز به قدرت و برای اینکه سیگار بعدی را روشن نکنیم نیاز به شهامت داریم…..
و بینشی که تفاوت این دو را بدانم.
بینشی را که در اینجا طلب می کنم آگاه شدن از تفاوت بین شیوه قدیمی و کنونی رو به رو شدن با وسوسه مصرف نیکوتین مان است.
“در گذشته اجبار به مصرف نیکوتین داشتیم “
وسوسه مصرف فقط برای چند لحظه در ما فعال است و با پذیرش آن، به آرامی خاموش می گردد.
با درخواست کمک برای به دست آوردن نیرو و شهامتی که بتوانیم بدون مصرف نیکوتین زندگی کنیم، دیر یا زود با موفقیت این رهایی را در آغوش خواهیم کشید.
آنچه را که دریافت می کنیم برخواسته از قدرت اراده خام و ناچیز خودمان نیست، بلکه قدرتی است که از سوی خداوند، گروه و درون مان سرچشمه می گیرد. قدرتی را که حقیقتا دنبال آن هستیم عشق است. تنها با این نیرو است که می توانیم از اسارت نیکوتین رها و یک زندگی آزادانه را تجربه کنیم.
دلیل اینکه چرا سال ها پیش قطع مصرف نیکوتین نکرده ایم این است که زندگی کردن با وسوسه نیکوتین را انتخاب کرده بودیم. هر گاه که وسوسه می شدیم سریعا تسلیم شده و مصرف می کردیم. همیشه به این امید بودیم که روزی اتفاقی جادویی بیفتد و تمامی وسوسه مصرف ما به یکباره از بین برود و یا راه کاملا بدون دردی برای قطع مصرف مان پیدا کنیم. اما آن روز هرگز نیامد.
هر یک از ما بهانه و دلایل واهی خود را برای توجیه مصرف مان می آوردیم و مجوز مصرف را برای خودمان صادر می کردیم تا از وسوسه مصرف فرار کنیم. بدین شکل وسوسه و مصرف، و مصرف و وسوسه سال به سال ادامه پیدا می کرد.
اما اکنون زمانی است که می توانیم تمامی این احساسات را تغییر دهیم: زمانی است که می توانیم بپذیریم…..”من میل به مصرف دارم” و با شهامتی که خدا در ما به وجود می آورد با آن رو به رو گردیم، می توانیم بگوییم “من به این وسوسه پاسخ مثبت نمی دهم” و به این شکل بگونه ای عاقلانه با وسوسه مصرف رو به رو شده ایم.
در صورتی که با وجود خواندن این دعا همچنان به مصرف نیکوتین ادامه می دهید، بار ها و بار ها این دعا را بخوانید و به طنین و انعکاس این دعا در درون تان و حسی که در شما به وجود می آورد، توجه کنید.
“عاقبت کار خواهد داد”
اگر با خودتان صاف و صادق نباشید این دعا به شما کار نخواهد داد، اما با این حال، تنها کاری که لازم است در ابتدا بکنید این است که: حتی با همان حالت ناباورانه به خواندن این دعا و طنین آن در درون تان توجه کنید.
برای دریافت قدرتی که بتوانید از ناراحتی وسوسه مصرف رها شوید ممکن است نیاز به زمان داشته باشید، اما عاقبت این قدر در شما به وجود می آید و به مرور وسوسه مصرف به شدت کاهش می یابد و روزی به اعتماد خواهید رسید. تمامی این وسوسه روزی محو خواهد شد.
اگر لغزش کردید به خودتان احترام بگذارید و خود را به همان گونه بپذیرید و دعا را بار دیگر بخوانید. به یاد داشته باشید که این فشار های روحی و ناکامی و یا حتی وسوسه نیست که باعث می شود تا مصرف کنیم، بلکه فقدان قدرت درونی ما در رو به رو شدن و تحت مدیریت داشتن این وسوسه است که ما را مجبور به مصرف می کند. این قدرت توسط خداوند، گروه و خودتان، در شما بیدار خواهد شد.
خداوند می تواند هم اکنون با شما باشد!
